چهارشنبه / ۹ اردیبهشت / ۱۴۰۵
×
کانون اسلامی فارغ‌التحصیلان شبه‌قاره هند در اعتراض به مواضع دولت هند نسبت به تهاجم علیه ملت ایران بیانیه ای صادر کرد.
  • کد نوشته: 12263
  • مارس 13, 2026
  • 36 بازدید
  • بدون دیدگاه
  • برچسب ها

    بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

    ملت بزرگ هند، امروز نظاره‌گر یکی از ستمگرانه‌ترین تهاجمات تاریخ معاصر علیه ملت ایران است؛ تهاجمی که توسط دولت ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی در تازه‌ترین شکل خود، در تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ رقم خورد.

    در آن روز، مدرسه‌ای در شهر میناب ایران هدف دو موشک تاماهاوک آمریکایی قرار گرفت و بر اثر این حمله، ۱۶۷ کودک دبستانی ایرانی جان خود را از دست دادند. این جنایت با به شهادت رسیدن رهبر عالی‌قدر انقلاب اسلامی و شماری فراوان از فرماندهان نظامی کشورمان ادامه یافت. روزهای پس از آن نیز جمع کثیری از شهروندان بی‌گناه ایران قربانی جاه‌طلبی و توهمات رهبران دو دولت آمریکا و رژیم صهیونیستی شده‌اند، و آتش افروزی آنها در منطقه، همچنان بی‌وقفه ادامه دارد.

    ما آگاهیم که مردم شریف هند در برابر چنین رخدادهای دردناک، احساس تأثر و همدردی دارند؛ اما با تأسف باید گفت که نخست‌وزیر هند در تاریخ ۲۵ و ۲۶ فوریه، تنها دو روز پیش از حمله تجاوزکارانه رژیم صهیونیستی به خاک ایران، به تل‌آویو سفر کرد و در میان استقبال پارلمان آن رژیم، حتی یک کلمه در دفاع از عدالت، اخلاق و انسانیت بر زبان نیاورد.
    دولت هند، رژیم اشغالگر صهیونیستی را به عنوان شریک و متحد راهبردی خود برگزیده است؛ در حالی که جهانیان هنوز زخم کودک‌کشی و جنایت جنگی این رژیم را همواره به خاطر دارند.

    در این میان، ناوچه ایرانی «دنا» که با ۱۷۰ افسر ایرانی میهمان هند بود، نه تنها مورد استقبال و احترام کافی قرار نگرفت، بلکه از آب‌های هند رانده شد و دانسته یا نادانسته در معرض آتش ناجوانمردانه آمریکای قرار گرفت. چنین رفتاری نه در شأن کشوری با تمدن دیرپا همچون هند است و نه با اصول انسانی میهمان‌نوازی سازگار.
    اکنون، پانزده روز از تهاجم بیگانگان به سرزمین ایران می‌گذرد. در حالی که بسیاری از دولت‌ها، نزدیک و دور، با ملت ایران ابراز همدردی کرده‌اند، سکوت سنگین و سهمگین دهلی‌نو موجب اندوه و شگفتی مردم ما شده است. این سکوت، معنایی دور از انصاف و باور داشت‌های بشری دارد.

    ما در حیرتیم که ملت هند، با پیشینه درخشان اخلاقی و تاریخی خود، در برابر این سیاست‌های غیرانسانی دولت‌شان چه احساسی دارند؟ همان‌گونه که نمی‌دانیم سفیر محترم هند در کشور عزیزمان ، به عنوان نماینده‌ی ملتی بزرگ و فرهنگ‌مدار، در برابر این وقایع چه احساسی در دل دارند؟

    کانون اسلامی فارغ‌التحصیلان شبه‌قاره هند از سفیر محترم هند در تهران انتظار دارد، پرسش‌های مندرج در این بیانیه را با صداقت و مسئولیت به دولت متبوع خود منتقل نمایند و از آنان بپرسند: > «چرا هند گاندی، هند نهرو و هند آزاداندیشان، امروز از ارزش‌های انسانی، اخلاقی و اصول مسلم حقوق بشر فاصله گرفته و رژیم غاصب صهیونیستی را شریک و متحد راهبردی خود برگزیده است؟»ما با یاد دوستی دیرینه میان ملت‌های ایران و هند، و با باور به ریشه‌های اخلاقی و معنوی تمدن هندوستان، امیدواریم فرزندان گاندی و نهرو بار دیگر صدای عدالت را بلند کنند و در برابر ظلم، سکوت را بشکنند.

    کانون اسلامی فارغ‌التحصیلان شبه‌قاره هند

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *