نامه مجلس به عارف درباره ترمیم حقوق کارکنان دولت و نیروهای نظامی
ارزیابی 82هزار واحد آسیبدیده در جنگ تحمیلی سوم
ترامپ و خودنمایی تازه با گذرنامه آمریکا!
پاداش تیمهای ملی جام جهانی 2026 افزایش یافت
وضعیت اقتصادی نیمی از آمریکاییها رو به وخامت است
دنیامالی: ورزش اسرائیل را تعلیق کنید
روسیه: اسرائیل از خاک لبنان خارج شود
قیمت گندم 5نرخی شد
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ
ملت بزرگ هند، امروز نظارهگر یکی از ستمگرانهترین تهاجمات تاریخ معاصر علیه ملت ایران است؛ تهاجمی که توسط دولت ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی در تازهترین شکل خود، در تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ رقم خورد.
در آن روز، مدرسهای در شهر میناب ایران هدف دو موشک تاماهاوک آمریکایی قرار گرفت و بر اثر این حمله، ۱۶۷ کودک دبستانی ایرانی جان خود را از دست دادند. این جنایت با به شهادت رسیدن رهبر عالیقدر انقلاب اسلامی و شماری فراوان از فرماندهان نظامی کشورمان ادامه یافت. روزهای پس از آن نیز جمع کثیری از شهروندان بیگناه ایران قربانی جاهطلبی و توهمات رهبران دو دولت آمریکا و رژیم صهیونیستی شدهاند، و آتش افروزی آنها در منطقه، همچنان بیوقفه ادامه دارد.
ما آگاهیم که مردم شریف هند در برابر چنین رخدادهای دردناک، احساس تأثر و همدردی دارند؛ اما با تأسف باید گفت که نخستوزیر هند در تاریخ ۲۵ و ۲۶ فوریه، تنها دو روز پیش از حمله تجاوزکارانه رژیم صهیونیستی به خاک ایران، به تلآویو سفر کرد و در میان استقبال پارلمان آن رژیم، حتی یک کلمه در دفاع از عدالت، اخلاق و انسانیت بر زبان نیاورد.
دولت هند، رژیم اشغالگر صهیونیستی را به عنوان شریک و متحد راهبردی خود برگزیده است؛ در حالی که جهانیان هنوز زخم کودککشی و جنایت جنگی این رژیم را همواره به خاطر دارند.
در این میان، ناوچه ایرانی «دنا» که با ۱۷۰ افسر ایرانی میهمان هند بود، نه تنها مورد استقبال و احترام کافی قرار نگرفت، بلکه از آبهای هند رانده شد و دانسته یا نادانسته در معرض آتش ناجوانمردانه آمریکای قرار گرفت. چنین رفتاری نه در شأن کشوری با تمدن دیرپا همچون هند است و نه با اصول انسانی میهماننوازی سازگار.
اکنون، پانزده روز از تهاجم بیگانگان به سرزمین ایران میگذرد. در حالی که بسیاری از دولتها، نزدیک و دور، با ملت ایران ابراز همدردی کردهاند، سکوت سنگین و سهمگین دهلینو موجب اندوه و شگفتی مردم ما شده است. این سکوت، معنایی دور از انصاف و باور داشتهای بشری دارد.
ما در حیرتیم که ملت هند، با پیشینه درخشان اخلاقی و تاریخی خود، در برابر این سیاستهای غیرانسانی دولتشان چه احساسی دارند؟ همانگونه که نمیدانیم سفیر محترم هند در کشور عزیزمان ، به عنوان نمایندهی ملتی بزرگ و فرهنگمدار، در برابر این وقایع چه احساسی در دل دارند؟
کانون اسلامی فارغالتحصیلان شبهقاره هند از سفیر محترم هند در تهران انتظار دارد، پرسشهای مندرج در این بیانیه را با صداقت و مسئولیت به دولت متبوع خود منتقل نمایند و از آنان بپرسند: > «چرا هند گاندی، هند نهرو و هند آزاداندیشان، امروز از ارزشهای انسانی، اخلاقی و اصول مسلم حقوق بشر فاصله گرفته و رژیم غاصب صهیونیستی را شریک و متحد راهبردی خود برگزیده است؟»ما با یاد دوستی دیرینه میان ملتهای ایران و هند، و با باور به ریشههای اخلاقی و معنوی تمدن هندوستان، امیدواریم فرزندان گاندی و نهرو بار دیگر صدای عدالت را بلند کنند و در برابر ظلم، سکوت را بشکنند.
کانون اسلامی فارغالتحصیلان شبهقاره هند
دیدگاهتان را بنویسید