کلیسای تاریخی انجیلی مشهد، در بامداد چهاردهم خرداد ۱۴۰۴ به طور کامل و شبانه با بلدوزر تخریب شد. این بنای ارزشمند که به عنوان اثر ملی ثبت شده بود، نمادی از تنوع فرهنگی و گذار ایران به مدرنیته به شمار می‌رفت.

بیست و هشتم اردیبهشت در تقویم ایرانی آغاز هفته میراث فرهنگی است. هفته ای که به پاسداران هویت، تاریخ و فرهنگ این سرزمین تعلق داشته و یادآور می‌شود که این گنجینه ارزشمند، تک تک افراد یک کشور را به یکدیگر پیوند داده و حافظه و هویتی جمعی ایجاد می کند که زمینه ساز تاب آوری و بقای یک ملت در تاریخ جهان می شود.

واکنش جامعه دانشگاهی به اغتشاشات دی‌، پاسخی استراتژیک به یک «جنگ ترکیبی» بود.

تصرف گرینلند ممکن است در کوتاه‌مدت مزایای استراتژیکی برای آمریکا داشته باشد، اما اثرات بومرنگی شدیدی نیز دارد.

9 دی محصول یک تصمیم جمعی بود؛ تصمیم مردمی که پس از ماه‌ها مشاهده و تحلیل، دریافتند مسئله فراتر از یک رقابت سیاسی بوده و پای امنیت، استقلال و هویت ملی در میان قرار گرفته است.

در این روزگار دشوار که ملت نجیب ایران پشت سر گذاشته و هنوز داغدار جنگی طاقت‌فرسا بوده و مشکلات معیشتی و تحریم‌های بیگانه چون زنجیرهای گران بر دست و پای ملت پیچیده شده و حتی طبیعت نگاه مهربانش را دریغ می دارد، قلب ایرانی بیش از هر زمان به عمق هویت خویش پناه می‌برد.

سفر اخیر دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران به پاکستان پیام‌های مهمی درباره انرژی، امنیت و نقش منطقه‌ای ایران به همراه داشت.

تغییرات آب و هوایی و خشکسالی جدا از تاثیرات زیست محیطی، اقتصادی و کشاورزی و …گنجینه‌های تاریخی ایران را نیز تهدید می‌کند؛ طبق اعلام اخیر یونسکو سه‌چهارم سایت‌های میراث جهانی، از جمله آثار موجود در ایران، به واسطه خشکسالی یا سیل تهدید شده و نیاز به حفاظت فوری دارند.

هرساله در سراسر دنیا صدها اثر هنری و تاریخی از موزه‌های مشهور به نمایشگاه‌های موقت فرستاده می‌شوند که امنیت این شاهکارهای هنری در حمل‌ونقل آنها بسیار حائز اهمیت است. به‌طور معمول، برای انتقال آثار تاریخی و موزه‌ای، به‌ویژه آثار حساس، ارزشمند و خاص که دارای اهمیت ملی، هنری، مذهبی، تاریخی یا مادی هستند، روش‌هایی کاملاً تخصصی، دقیق و چندلایه استفاده می‌شود. هدف اصلی این روش‌ها حفظ اثر در برابر تهدیدهای محیطی و انسانی است.

مسجد شاه فیصل که یکی از بزرگ ترین مسجدهای جهان است در همسایگی ایران در شهر اسلام آباد پاکستان قرار دارد. طراحی و ساخت این مسجد در سال ۱۹۶۹ با پیشنهاد شاه فیصل آغاز شد تا سال ۱۹۹۳ بزرگ ترین مسجد جهان به حساب می آمده است.