موضوع حکمرانی الهی در دوران غیبت خصوصاً در چند دهة اخیر، تحت عناوین مختلف و از جمله «ولایت فقیه» مورد توجه بسیاری از اندیشمندان مسلمان، خصوصاً شیعیان، قرار گرفته است. اثرگذاری مستقیم این بحث بر سرنوشت جوامع اسلامی از یک سو و اختلاف عمیق دانشمندان در ابعاد گوناگون بحث از سوی دیگر، سبب این امر بوده است. پژوهش حاضر، گام نخست در راستای یافتن نگاهی قرآنی به این موضوع است که بر موضوع «امامت بر جامعه» در آیات ۶۵ تا ۷۲ سوره اسراء تمرکز دارد. این آیات علاوه بر اثبات ضرورت تشکیل حکومت الهی در دوران غیبت، میتواند به عنوان الگویی برای مطالعة ویژگیهای آن نیز مورد توجه قرار گیرد. شگرد ورود به بحث، اعتنا به ارتباط بین آیات این سیاق، به خصوص ارتباط بین آیات ۷۰ و ۷۱ است. بر این اساس، استمرار وکالت خداوند بر انسانها، از طریق امامت فردی درون جامعه تحقّق مییابد و از این طریق، خداوند جامعه را از میان صحنههای متلاطم دنیا به سلامت عبور میدهد و به درجات عالی فضل میرساند. در پژوهش حاضر از روش تحلیل ساختاری آیات قرآن استفاده شده است. بدین منظور پس از بررسی جداگانهی سه بخش از سیاق مورد اشاره، به بررسی آیات با تحلیل وجوه اتصال و ارتباط میان این بخشها پرداخته شده است.
روایت مقاومت، نقشآفرینی زنان و دیپلماسی ایستادگی؛ تأکید ایران رکنآبادی بر انتقال تجربه و زندهنگهداشتن راه شهدا
