کد خبر: ۳۸۰۳
تاریخ انتشار: ۰۷ بهمن ۱۳۹۶ - ۱۱:۲۷

خدایا خیلی دوستت دارم...

3/11/96

چقدر به منِ کوچک، و خیلِ عاشقانت، محبت می کنی...

نه! اشتباه گفتم!

به همه، و حتی کسانیکه بفکرت نیستند و یا برخی که با تو سر و کاری هم ندارند،

 همواره محبت و نصرت می کنی! و باب مهرورزیَت گشوده است...

هیچ کافر و مشرکی هم تاحال پیدا نشده، که شکایت کنند:

 خدا نور آفتاب یا مهتاب را برهمه می تاباند، ولی از من و ما دریغ می کند!

یا معترض باشند: جاذبۀ زمین، گه گاه به امرِخدا، برما اثر نمی کند و ما به مشقت می افتیم یا...

خدایِ خوبِ من!

در آیۀ 36 سورۀ نور از بیوت و خانه هایی سخن می رانی که در آنها اجازۀ رفعت داده ای...

فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ

و امسال نیز چندین میلیون بندۀ صادقت، از سراسر جهان،

 بسویِ خانۀ نورانی که در زمین قرار داده ای،

توفیق یافتند، در اربعین حسینی، با جسم مادی شان به کربلا بیایند و برسند...

 و در معرض نور خدایی حسین بن علی صلوات الله علیه، مُنیبانِه قرار گیرند...

تا توشه ای برای دنیا و آخرت شانذخیره کنند!

 همانطور که همۀ انبیا و رسل، برایِ بهره گیری از نور رفعتِ الهی،

 به این مکان پاک و مقدس گاممی نهادند...

البته همواره، چندین برابر شیفته گانی که حضورِمادی و فیزیکی در کربلا دارند،

 انسانهای فهیم و مشتاقی در سراسر جهان هستند که توفیق حضور و ابراز ارادت

در آن محل نورانی را نمی یابند، و در این شوق و نیاز می سوزند...

ولی با دل و روحشان،

مدام در کربلا و بیت آرامش بخشِ حسینِ فاطمه ع در سیر هستند،

 و عارفانه درخواست می کنند:

اَلّلهُمَّ اَصلِح کُلَّ فاسِدٍ مِن اُمُورِالمُسلِمین

و تو خدایِ خوب و مهربان؛ صاحب و خالقِ نور،

این دعایِدلباختگانِ بیتِ نشان کرده ات را مستجاب کردی...

و مردم جهان چه مسلمان یا غیر مسلمان را از شرِ گروهکِ دَد مَنِش و وحشیِ داعش و

تکفیری های سازمان داده شده توسط شیطان بزرگ، آمریکایِ چندچهره، خلاص کردی...

و اینبنده یِ کوچک و ناچیزِ تو، باز شهادت می دهد:

بیتی که تو در آنها اذن رفعت دادی،نور افشان و تحول آفرین است!

کربلا، مکانی است که برای آخرین بار، جسمِ مادیِ امام حسین علیه‏السلام آنجا بوده،

 و اکنون، هرچند روح شان در فراتر از برزخ، میهمان رَّبُّالسَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِاست...

اما به اذن الله، با نورشان، مدام تمشیت امور می کنند...

یعنی: هرچند امام حسین ص، به ظاهر در کربلا نیستند!

اما برای سالکان راهش، کربلا سکویِ پرتاب است!

همگان حتی دشمنان نیز معترفند که کربلا مکانیاست

تا انسان‏ها به آسمان برده ‏شوند، آسمانی شوند...

آدم‏ها هرچه به سمت حرم مولا  می‏روند، هر چه نزدیک‏تر می‏شوند،

روح‏شان سبک‏تر شده، بیشتر به سمت آسمان کشیده می‏شوند...

لذا رفتارهایی، غیراز آنچه داشتند، بروز می دهند...

 این چیزی است که بیست و چند میلیون انسان،

 همزمان، در ایام اربعین تجربه می‏کنند و گواهی می دهند...

 آری بر این باوریم که:

مکان کربلا، مقصد نیست!

 قبر امام حسین علیه‏السلام هم مقصد نیست!

في ‏بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ که در آیۀ36 سورۀ نور مطرح شده، مقصد نیست،

سکوی پرتاب است...

آری،قبر مولایِ مظلوممان، سکوی پرتاب، بِسمتِ نورِ امام حسین علیه‏السلام است...

کربلایِ عاشقان، در رأس خانه‏هایی است که اذن رفعت برای‏شان قرار داده شده،

و امروزه صحنۀ عشقبازی میلیونها نفر از مردم دنیاست، با هر دین و مسلک،

 که گمشده و آب حیاتِ خویش را در آنجا یافته و در جای دیگر نیافته اند...

آیۀ35 سورۀ نور، که بازگو کنندۀ ماجرای نور اهل‏بیت علیهم‏السلاماست،

جنسش، زمینی و مادی نیست...

بلکه، نوری فراتراز آسمان لایتناهی است...

که پرتوی از آن، بزمین هم اصابت می‏کند...

انوار فراتر از آسمانها و زمین اهل‏بیت علیهم‏السلام،

یعنی: انوارِ ملکوتی اهل‏بیت علیهم‏السلام، که بسیار جاذبه و کشش دارند...

آری دنیا در عین شگفت زدگی، حیران از کمندِ نورانی است که:

 همۀ قلبها را بسوی خود می کشد و مجذوب خویش می کند...

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار
نیازمندیها
مطبوعات و خبرگزاریها